Diagnoza ADHD, autyzmu i PTSD u dorosłych

Nie. Możesz od razu umówić wizytę diagnostyczną. Bezpłatna konsultacja przyda się, jeśli nie wiesz, od czego zacząć.

Umów bezpłatną konsultację (otwiera się w nowej karcie)

Tak. Dobre oceny, ukończone studia czy sukcesy zawodowe nie wykluczają ADHD. Niektóre osoby osiągają dobre wyniki mimo trudności z organizacją nauki, odkładaniem zadań, utrzymaniem uwagi czy dotrzymywaniem terminów.

U innych trudności stają się wyraźniejsze dopiero w dorosłości, gdy przybywa obowiązków wymagających samodzielnego planowania.

W dorosłości często przybywa obowiązków, a jednocześnie ubywa zewnętrznego wsparcia i narzuconej struktury. Trudności, z którymi wcześniej udawało się sobie radzić, mogą wtedy wyraźniej wpływać na codzienność. ADHD ma charakter neurorozwojowy, dlatego w diagnozie sprawdzamy też, czy jego przejawy były obecne już w dzieciństwie.

Tak. Trudności z koncentracją, pamięcią czy organizacją mogą występować także przy zaburzeniach lękowych, depresji albo długotrwałym przeciążeniu.

W diagnozie liczą się historia i przebieg objawów, okoliczności, w jakich się pojawiają, oraz ich wpływ na codzienne życie. ADHD może też współwystępować z innymi trudnościami, dlatego każdą sytuację rozpatrujemy indywidualnie.

Tak. ADHD i zaburzenia lękowe mogą współwystępować, czyli jedna osoba może doświadczać trudności wynikających z obu.

Osoby z ADHD mogą też odczuwać lęk i napięcie związane z codziennymi trudnościami, na przykład obawiać się, że zapomną o ważnej sprawie, nie dotrzymają terminu albo znów coś się nie uda. Może to przypominać zaburzenie lękowe.

Działa to też w drugą stronę: zamartwianie się, napięcie i natłok myśli przy zaburzeniu lękowym utrudniają koncentrację, organizację i wykonywanie zadań, co przypomina ADHD.

Dlatego w diagnozie sprawdzamy, od kiedy pojawiają się poszczególne trudności, w jakich sytuacjach i jak wpływają na codzienne życie. To pozwala odróżnić objawy ADHD, lęk wynikający z jego konsekwencji i współwystępujące zaburzenie lękowe.

Tak. Wcześniejsze rozpoznanie, na przykład depresji albo zaburzeń lękowych, nie wyklucza ADHD. Zaburzenia mogą współwystępować, a ich objawy mogą się nakładać.

W diagnozie uwzględniamy wcześniejsze rozpoznania, historię leczenia i przebieg trudności. Sprawdzamy, które objawy wskazują na ADHD, a które mogą wynikać z innych problemów zdrowotnych. Szczególnie ważne jest, czy trudności typowe dla ADHD były obecne już w dzieciństwie i utrzymywały się przez całe życie.

Jeśli aktualny stan psychiczny utrudnia jednoznaczną ocenę, może być potrzebna dodatkowa diagnostyka albo najpierw stabilizacja objawów.

Nie musisz pamiętać wszystkich szczegółów. Podczas wywiadu wspólnie przyglądamy się temu, co pamiętasz. Pomocne są też świadectwa szkolne i opinie nauczycieli.

Warto też włączyć w diagnozę osobę, która pamięta Twoje dzieciństwo. Jeśli części informacji nie da się ustalić, uwzględniamy to w ocenie diagnostycznej.

Jeśli diagnoza się nie potwierdzi, opinia psychologiczna, którą dostaniesz na koniec, opisze, co może tłumaczyć Twoje trudności i co możesz z tym zrobić dalej.

Nie. Po diagnozie nie dostaniesz recepty, bo nie jesteśmy psychiatrami, ani orzeczenia, bo diagnoza ich nie obejmuje.

Nie. Receptę może wystawić tylko psychiatra, a jej podstawą jest diagnoza ADHD. Taką diagnozę zrobisz u nas.

Wszystkie niezbędne informacje dostaniesz od specjalisty, który Cię diagnozował: na ostatniej wizycie diagnostycznej albo w opinii psychologicznej. Jeśli nadal nie wiesz, od czego zacząć:

Umów bezpłatną konsultację (otwiera się w nowej karcie)